น้ำมันตับเป็ด '๙๐

" จากวันที่ไม่มีเธอ " 

.

.

.

.

 ตื่น

ไป ร.ร.

เรียนไม่รู้เรื่อง

กินข้าวกลางวัน

เรียน

แอบหลับ

เรียน

ไปหาเพื่อน

กลับบ้าน

เล่นคอม

อาบน้ำ

กิน

นอน 

 

หวังแต่ว่า " พรุ่งนี้ " จะไม่เหมือนเดิม .

คุณเคยไหม ? .

คุณชอบเขามาก ๆ คุณทุ่มเทให้เขาไป โดยที่ไม่หวังอะไร ? หรือ อาจแอบหวังอยู่นิด ๆ

แต่คุณก็รู้ รู้ว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับคุณ แต่คุณก็พยายามที่ให้เขามาสนใจคุณบ้าง . แม้สักนิดเดียวก็ยังดี .

ทุก ๆ วันคุณเฝ้าแต่คอยวันที่จะได้เจอกัน รอคอยวันที่จะได้คุยกัน . ทั้ง ๆ ที่เป็นเวลาที่นาน ที่คุณสามารถไปหาคนอื่นที่คุณรู้ว่า เขาคนนั้น รัก คุณ . แต่คุณกลับไม่ทำเพราะคุณรู้ว่ามีแต่เขาเท่านั้นที่จะครอบครองใจของคุณได้  .    ...  

 

.

.

.

 

วันนั้นเป็นวันที่คุณกำลังสับสนว่าคุณรักเขาจริง ๆ รึเปล่า ? .

แล้วคุณก็ได้ไปอ่านข้อความ ข้อความหนึ่ง . ว่า ... .

 

ถ้าคุณเคยแกล้งมองผ่านคนคนนึง แต่พอคนคนนั้นไม่อยู่ข้างกายคุณกลับมองหาเขา และนั้น "คุณกำลังอยู่ในห้วงความรัก" .

ถ้ามีคนมาทำให้คุณหัวเราะและสนุกสนาน แต่ ความสนใจของคุณกลับไปจดจ่ออยู่ที่เขาคนนั้น และนั้น "คุณกำลังอยู่ในความรัก " .

ถ้าคุณมองรูปเป็นกลุ่มคุณกลับมองที่เขาเป็นพิเศษว่าใครอยู่ติดกับเขาหรือเขาดูเป็นอย่างไร แล้วกลับมามองที่คุณ และนั้น " คุณกำลังตกหลุมรัก " .

ถ้าคุณสามรารถตัดสายโทรศัพท์ในการเรียนที่ยุ่งยาก แต่ถ้าเป็นสายจากเขาคนนั้นคุณทำไม่ได้ และนั้น " คุณกำลังอยู่ในความรัก " .

ถ้าคุณตื่นเต้นกับ e-mail สั้น ๆ จากเขา แต่ในขณะเดียวกันคุณไม่สนใจ  e-mail ยาว ๆ จากใครหลาย ๆ คน และนั้น " คุณกำลังอยู่ในความรัก " .

ถ้าคุณพยายามพร่ำบอกว่าเข้าคนนั้นไม่ได้เป็นอะไรกับคุณ แต่คุณก็ไม่สามารถที่จะไม่สนใจเขาได้เลย และนั้น " คุณีชรักเขาเข้าแล้ว " .

ถ้าคุณอ่านบทความนี้แล้วคุณนึกถึงใครสักคนนั้นแสดงว่า " คน นั้น เป็น คน ที คุณ รัก จน ล้น ใจ " .

 

.... ก็เลยรู้ว่า ความรู้สึกนี้ที่มีต่อเขา มันคือ รัก นั้นเอง .

อยากบอกเขาเหลือเกินว่าเขามาทำให้ใจเราสับสน และ ได้เปลี่ยนแปลงเราครั้งยิ่งใหญ่ . เขาจะรู้บ้างไหมว่า สิ่งที่เราทำไปให้เขา นั้น เราทำมาจากใจของเรา ไม่ได้ทำเพราะจำเป็น .  เรารักเขาเหลือเกิน รักซะจนห้ามใจไม่ไหว อยากจะบอกเหลือเกิน ว่า รัก .   ..... รักเหลือเกิน

 

ไม่ไว้ใจตัวเอง . กลัว จะไปรักเขา มากเกินไป :(

 

มอง มองเธอมาแสนนาน
ฉันไม่กล้าต้องคอยหลบตาเธอเสมอ
กลัวว่าวันหนึ่งถ้าเธอรู้ว่าฉัน
ปิดบังความจริงอะไรเอาไว้

ความลับที่ฉันซ่อนไว้
ไม่เคยบอกใคร จะอดใจไม่ไหว

ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ
เมื่อสบสายตาก็ยิ่งหวั่นไหว มันยากเหลือเกิน
จะเก็บซ่อนความรักเอาไว้
และความลับในใจของเธอ มีฉันอยู่บ้างไหม

โปรดบอกความในใจ ให้ฉันรู้ทีนะเธอ
เก็บเอาคำพูดของเธอ มาคิดมาก
แอบคิดไปเองอยู่อย่างนี้
ก็เธอ เธอช่างดีแสนดี คำว่ารักเธอ
จะต้องเก็บไว้อีกนานแค่ไหน

ความลับที่ฉันซ่อนไว้
ไม่เคยบอกใคร จะอดใจไม่ไหว

ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ
เมื่อสบสายตาก็ยิ่งหวั่นไหว มันยากเหลือเกิน
จะเก็บซ่อนความรักเอาไว้
และความลับในใจของเธอ มีฉันอยู่บ้างไหม

ความลับที่ฉันซ่อนไว้
ไม่เคยบอกใคร จะอดใจไม่ไหว

ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ
เมื่อสบสายตาก็ยิ่งหวั่นไหว มันยากเหลือเกิน
จะเก็บซ่อนความรักเอาไว้
และความลับในใจของเธอ มีฉันอยู่บ้างไหม

ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ
เมื่อสบสายตาก็ยิ่งหวั่นไหว มันยากเหลือเกิน
จะเก็บซ่อนความรักเอาไว้
และความลับในใจของเธอ มีฉันอยู่บ้างไหม

  ... เพลงนี้อยากมอบให้เธอ

 

                                         .... จะบอกนะ ว่าไม่ใช่ ทอม เธอเข้าใจผิดแล้ว ;(

                     HBD !    นะ

เมื่อเดือนที่แล้วไปค่ายศิลปมา มันดีมาก ๆ ดีจริง ๆ สนุก ๆ ...

เหตุที่ได้ไปก็เพราะ .......

วันนั้นมีเรื่องอะไรไม่รู้เลยโทรหาไอ่มิว กะจะเรียกมันให้มาหาที่บ้านหน่อย แต่ดันโทไม่ติด

(เอ๊ะ ! ไอ่นิ่มันไม่คิดจะรับเลยรึงัยว่ะ ? = =; ) แล้วก็ไม่รู้คิดไรอยู่เลยโทรเข้าเครื่องพ่อมัน ...

ด้านพ่อมัน ... (เดา ๆ เอานะ ๕๕ ๆ )

" ค่ายเหรอครับ เด็กไปไม่ได้เหรอครับ ... งั้นเดี๋ยวผมหาเด็กเพิ่มนะครับ ... " ประมาณนี้มั้ง ๕๕ ๆ

โทรไปจังหวะนั้นพอดีแต่ตอนโทรพ่อมันไม่พูดเรื่องนี้นะ พ่อมันบอกไอ่มิวไม่อยู่ด้วยไอ่มิวอยู่บ้าน ...

เอ้อ ๆ พ่อไอ่มิวเป็นอาจารย์สอนศิลปะเป็นคณะกรรมการที่ตัดสินงานของเด็กประถม ของงานนี้อ่ะแหละ

แต่ของมัธยม ศิลปากร มาตัดสิน ... แต่ไม่ได้แข่ง เนื่องจาก ... ขี้เกียจ แหะ ๆ ๕๕ ๆ

เอ้อ ... ปกติ ไม่เคยโทรหาพ่อไอ่มิวเลยสักครั้ง ๕ ๆ

 .

.

.

แต่พอผ่านไปสักพัก เดินไปบ้านคนหลังบ้าน แล้ว พ่อก็เดินมาบอกว่าอาจารย์โทรมา ...

" จารย์โทมาถมว่าจะไปค่ายศิลปะมั้ย ? วันที่ ๒๗ - ๑ ที่โรงแรม แอมบาสซิเดอร์ ซิตี้ จอมเทียน "

" แล้วพ่อตอบว่าไงอ่ะ ? " ( อือ ... หรูจังว่ะ แล้วไมหลายวัน คงไม่ไปหรอก มั้ง แต่ ... )

" พ่อตอบโอเค๊ะ ไปแล้ว ! " ( เห่ย ! ไม่เคยจะปรึกษากรูก่อนเล้ย T-T )

น่าจะโทยกเลิกได้นะ ... แต่...

" ห๊ะ !  เขียนชื่อไปแล้วว วว ว !  กำเห่อะ "

" อืม .. เตรียม ............................. ให้เรียบร้อย แล้วเจอกันที่ ................... " ขี้เกียพิมอ่ะ ๕๕ ๆ

ส่ง sms ไปด่าไอ่มิว .....

" เมิงเคยทำอะไรปรึกษากรูก่อนมั้ย ... แมร่ง " เท่าที่จำได้นะ ๕๕ ๆ

" กรูขอโต๊ด ดด ด = M = ; "  

" ไปเป็นไรกรูห็อยากไปดูเหมือนกัน ๕๕๕ ๆ " แล้วเมิงจะโกรธทำไมว่ะ = = ;

.

.

. 

 อ่านะ เมื่อไหร่จะถึงเนี่ย ...

พอถึง ... เค้าห้องประชุม ต่ายห๊ะ ! เค้าพูดจนจะจบกันแระ อืม ... แต่ก็ดีนะไม่ต้องฟัง ๕๕ ๆ

พอจบ แยกไปอีกห้องนึง .... เค้านั่งกันเป็นแถว หาแถวลงกัน ... ไอ่มิวก็ย้ายอยู่ได้แมร่ง ง...

แล้วพอเลือกแถวลง พี่แต็ง ( พีเค้าถือไมค์พูดอยู่ซึ่งรู้ชื่อพี่เค้าคนแรก ) ให้ไปตั้งแถวใหม่ ...

คนแรก ! กำ ! ... ซุบซิบกะมิว มันอยู่ข้างหลัง " กรูรู้สึกว่ากรูสนพี่คนนั้นหว่ะ " พี่มีเป็นสิบ !

ไอ่มิว " แล้วคนไหนอ่ะ " หน้าประมาณว่าอีกแล้วเหรอเมิง .. เออพี่ตั้งเยอะนี่หว่า ? ๕๕ ๆ

เรา " ก็คนที่เอาผ้าผาดบ่าอ่ะ เหมือนแม่ลูกอ่อนงัย " มันมอง ๆ แล้วก็พยักหน้า ( พี่ท๊อป โทษน้า แหะๆ )

... หน้าไอ่มิวประมาณว่า ห๊ะ ! ผู้ชาย เนี่ยนะ ๕๕ๆ ก็นะ ก็มันกระทืบตาหนิ่หว่า ( สะดุด ๆ ๕๕ ๆ )

.

.

.

และแล้ว พี่เค้าก็มาเป็นพี่กลุ่ม ... ชื่อ ท๊อป ยิ้มให้ .... ยิ้มตอบ .... เอ้อ ! เป็นมิตรดีอ่ะ o [] o !

แล้วเค้าก็ให้ไปนั่งเป็นกลุ่ม นะ นั่งไปต่างคนต่างทำหน้า งง  ๆ เอิ่ม.. ประมาณ แปลกที่อ่ะ ๕๕ ๆ

พี่ท๊อปบอกให้ทำความรู้จักกันไปก่อน แล้วก็พูดอะไรไม่รุ จับใจความได้แค่นี่ แล้วก็เดินจากไป ...

พอรู้จักชื่อ ตั้งชื่อกลุ่ม ... ว่า ...

" หอยเสียบอาการหนักเพราะสำลักน้ำทะล " ... อึ้งเลย คิดได้งัยว่ะ ๕๕ ๆ

แล้ว อ๊อกแอ็ก (คนในกลุ่ม ชื่อน่ารักม๊ะ ๕๕ ๆ ) ก็เดินไปบอกชื่อข้างหน้าเวที

อย่างฮา อ่ะ ขำกันใหญ่ ๆ ...... น่าจะสนุกเน๊อะ เป็นกลุ่มที่แปลก ๆ ดี อ่ะ แล้วก็มีคนเดินมาเพิ่ง

คิดในใจ มันไม่มาตอนที่เค้าจบ ๆ กันไปเลยว๊ะ ๕๕๕ ๆ

มี พี่เบญ เดียร์ สิน อืม ..... มุขแป็กตลอด แต่ก็พยายามมาก ๕๕ ๆ

 ออกแบบป้ายชื่อ เอาไอเดียร์ของ พี่แม็ก

เล่นสีน้ำ

ออกแบบงาน

เยอะแยะ อ่ะ เอาแค่นี้พอ ๕๕ ๆ

.

.

 .

ห้องพัก โห ห่างกันเป็น กิโล ! แบกกระเป่า ทีกล้ามขึ้น ๕๕ ๆ

๘๓๑๕ โห ๆ ชั้น ๓  เมื่อยแขนมากก ก !

ตุบ ! ที่นอนนุ่มดีอ่ะ จะหลับเลย ๕๕ๆ

เฮ้อ ๆ ต่อไปจะเป็นยังไงว่ะ ... ?

 

แล้วก็กินข้าว .... ( ข้าวพัดไข่ดาว เห่ย ! กรูมาโรงแรม หรือ ร้านเจ้จั่น ข้างบ้านว่ะ ? )

เช้าของวันไหนสักวัน ... เดินไปทะเล เจอ พี่มี่ น่ารักมาก ชวนคุย ตอบทุกอย่าง

แต่ไอ่มิว ไม่ตอบเล้ย ย ย แต่มันมอง ๆ แล้วก็ดึง ๆ เสื้อ

นึกในใจ กลับไปรับรอง ไอ่นิ่คลั่ง พี่มี่ตาย เดี๋ยวก็ FC พี่มี่ ตายห๊ะ เพื่อนกรู ๕๕ ๆ

.

.

แล้วพี่เค้าก็เดินตามน้องกลุ่มพี่เค้าไป

แล้ว พี่บอส ก็เดินมา " ไม่เล่นน้ำเหรอ ? " เอ๊อะ ! คุยด้วยแหะ

มองดูน้ำในทะเล " ไม่ดีกว่าอ่ะ เล่นบ่อยแล้ว " พี่เค้าหัวเราะแล้วก็เดินไปนั่งเล่นโทรศัพท์ ๕๕ ๆ

แล้วก็เดินกลับ ห้องประชุม

เริ่มสนิท เริ่มโม้ เริ่มบ้า เริ่มสนุก แล้ว ก็สนุกแล้ว ว เม๊าท์กระจาย ฮาสุดยอด ๕๕ ๆ

เอ้อ ๆ แล้วก็ได้พี่เลี้ยงกลุ่มเพิ่งอีกคน พี่อ๊อฟ .. หน้าหวานมากก ก! ( ขอโต๊ดด ดน้า )

.

.

.

เช้าวันนึง ตื่นมาออก กำลังกาย ๕๕ ๆ

ท่าแบบว่าอย่างฮาอ่ะ ๕๕ ๆ แต่ว่ารู้สึกว่า มีกลุ่มเราที่พี่กลุ่มไม่เคยตื่นมาพร้อมน้องเลย ๕๕ ๆ

แต่นะ เข้าใจ ว่าพี่เค้าอยากให้น้องเป็นอิสระ ๕๕ ๆ จ้างมาเท่าไหร่ว่ะ ๕๕ ๆ

แสดงละคร หนุกมาก เล่นเป็น พ่อนางเอก หมดสวยเลยกรู ๕๕ ๆ เอ๊ะ ! ยังไง

นะ ... สนุกมากก ก  ละครที่พี่ ๆ เล่น สนุกอ่ะ  เรื่องแรก พี่ปอช ! เป็น เอ็กเม็น ๕๕ ๆ

เหมือนยำหนังจี้เลยอ่ะ ๕๕ ๆ เรื่องที่สอง หนักกว่า แทบจะร้องไห้ จุกมากก ก ฮาซะ !

 

.

.

.

 

ขอตัดตอนมาคืนสุดท้าย ...  ไอ่มิวป่วยไปนอนกะพ่อมันแมร่ง !

นะ ... ซึ้งซะ พี่ๆผูกแขนให้ แล้วพี่ๆก็พูกความรู้สึก พี่แจ้ ร้องไห้ นะ พากรูไปด้วยเลย ๕๕ ๆ

พี่ ๆ น่ารักมากเลยอ่ะ พี่อ๊อฟโดนแย้งพูด ส่วน พี่ท๊อป จะพูด โดนเดียร์แซว เลยไม่พูด กำ !

แล้วพอพี่พูดจบ ... พี่ท๊อปก็เดินมาแล้วก็โดน .... แป้งกระชอกใส่ ใครรับทอดหละ กรูอี้ก

ติดคอเต็ม ๆ แค่ก ! แค่ก ! FC พี่แกนี้แรงจริง ๆ  แล้วพี่แกก็เอามาเล่น ... นะ คนเรา

.

.

.

แล้วพี่แกก็ผุกแขนให้คนในกลุ่ม ทำเองซะด้วย ตรบมือ ๆ ๕๕ ๆ นะ ซึ้งเลย

แล้ว พี่เฟริน พี่แม็ก เรา ก็นั่งแซว กันอย่างสนุกสนาน อ่านะ ก็คนมัน hot ๕๕ ๆ

เดินขอลายเซ็นพี่ขอให้ผูกแขนให้ ถ่ายรูป อ่านะ พี่ท๊อปไม่ว่างเล้ย เลยไปนั่งแซว ๕๕ ๆ

จากนั้น ....

.

.

.

เต้น !!!!!! เต้น ! ว๊ากก ก ก ก วันสุดท้ายปล่อยไปหมดตัวว ว ๕๕ ๆ

ตอนแรกเต้นอยู่หน้า  ๆ ซักพักไปข้างหลัง เต้นอยู่กับพี่แม็ก พี่เฟริน ๕๕ ๆ

พี่ทีอปเต้นอยู่ดีๆ  ก็เดินไป ถามไม่เต้นแล้วเหรอ เหนื่อยอ่ะ ๕๕ ๆ นะ เริ่มแก่ (โทษน้า)

เพลงสุดท้าย ย ตาสว่างง ง มันส์มาก

พอจบ ....... .

นั่งหงอย ยย ...กล่าวปิด เอ๊ะ แล้วใครจะกล่าวปิด ? อ๊อกแอ็ก ! ๕๕๕ ๆ

กล่าวปิดได้สุดตีนจริง ๆ  ๕๕๕๕ ๆ     คิดถึงเว๊ย ยย

แล้วก็กลับ T-T  แต่ .... พี่เฟริน พี่แม็ก เรา เดินไปเล่นลิฟแก้ว ๕๕๕ ๆ ขึ้นไปชั้น ๓๙ มั้ง ?

แว๊กก ก พัทยาตอนกลางคืน สวย ๆ พอลิฟเปิด อ๊ะ ! มืดอ่า น่ากลัวมาก

รีบกดลงเลย ! แต่ปรากฏว่า ลิฟพี่แกลงไปชั้นสุดอ้าย เปิดออกมา มืดกว่าเก่าอีก กี๊สส ส !

รีบกดปิด ไม่ปิดอ่ะ ! แล้วค่อยกดปิด โหหห ! ใจแถบไปอยู่ตาตุ่ม ๕๕ ๆ

เปิดออก ไปหาพี่ พี่ท๊อป พี่ตา นั่ง ๆกะน้อง ๆ อยุ่ เลย คุยกัน พี่แกบอกขึ้นไปแล้ว ชั้น ๔๒ ซะด้วย ๕๕ ๆ

พอ ๆ กันอ่ะแหละ ๕๕ ๆ

.

.

.

แล้วก็ไปนั่งริมทะเล มี พี่ท๊อป พี่เฟรินพี่แม็ก แล้ว กะ กรู ... นะ

เพลินดี ... ไม่อยากกลับเลย

ในใจตอนนั้นบอกว่า อย่าเดินเลยเวลา หยุดอยู่ตรงนี้เถอะ ....

แต่มันคงหยุดไม่ได้ ... รู้สึก เหงา ๆ หวะ ... เดินกลับไปที่ห้อง

พี่ ๆ ไปส่ง เคาะประตู เอ๊ะ ! เปิดออก มา พี่แคทน้ำตาพรากก ก

เห่ย ! พร้อมกัน ๕๕ ๆ  พี่แกบอก  ทะเลาะ กันอะไรนี้แหละ ๕๕ ๆ

พี่แกอ่าน fic อ่ะ

.

.

.

นอน นึกในใจ ไม่อยากกลับเลย

ไม่อยากจาก .. . ไม่อยาก .. เลย ! แล้วก็หลับ

ติ่นมาตอนเช้าเก็บของ ... นะ เดินออกไปไม่กินข้าว ... แล้วไปหาพวกพี่แม็ก

บทสนทา ... เสียงทุกคนแลเปลี่ยนไป ไม่อยากจากหวะ

แต่นะ รับเหรียญที่ห้องประชุม ไม่ได้แข่งแต่ได้เหรียญทองอ่ะ ๕๕ ๆ

.

.

.

ก่อนจะกลับ

โทไปบอกพี่ท๊อป ... อ่านะ ! เลี้ยวรถกลับ เอาของไปให้ แล้วก็ได้ของกลับมา ...

บอกลา ... และ จากไป ....

 

  ....  โชคดีนะ ดูแลตัวเองด้วย ... รักเอ็งหวะ .... 

                                                    แล้วเจอกันใหม่นะ ...